Ene watte? Een paradigma shift.

Zoals je inmiddels gewend bent even een terugblik op de vorige shift voordat we naar shift #6 gaan.

 

PARADIGMA SHIFT VIJF: ROKEN

Ook hier een paradigma shift voor ondernemend Nederland: verbiedt roken onder je werknemers. En nog een tip voor de overheid: Maak sigaretten onbetaalbaar en treed keihard op tegen illegale sigaretten. Doe dit in combinatie met legaliseren van softdrugs en ga die shit zelf telen, bijvoorbeeld op kazerneterreinen (om de boefjes buiten de deur te houden).

 

PARADIGMA SHIFT ZES: ONS ONDERWIJS

Wat:

Dat het Nederlandse onderwijs hoog staat aangeschreven, wereldwijd, is nog geen reden om niet kritisch te zijn. Het is een volkomen achterhaald en achterlijk systeem, dat gericht is op straffen in plaats van belonen, zekerheid in plaats van geluk en systeem in plaats van individu.

Waarom:

Ons onderwijs stamt letterlijk nog uit de tijd van de industriële revolutie, eind 19e eeuw. Jongens en meisjes gescheiden bij het sporten en op de wc. Afleveren per productiejaar. Alle vakken apart. Geen enkele connectie met het bedrijfsleven. Geen enkele integratie tussen afzonderlijke vakken. Geen enkele samenwerking met ouders. Je wordt klaargestoomd voor een baan voor het leven, waar ZZP de toekomst heeft. Er wordt vooral kennis gestampt en je leert geen enkele vaardigheid, laat staan wijsheid. Een citotoets toets geen creativiteit, flexibiliteit, geduld, vertrouwen, verantwoordelijkheid of fantasie. Terwijl dat en vele andere dingen die een cito niet toetst van essentiële waarde zijn om te overleven in een maatschappij en om, en daar komt-ie, een gelukkig mens te worden.

Hoe anders:

Wat mij betreft wordt ons onderwijs persoonsgebonden in plaats van groep gebonden. Is er van 5 tot 25 tijd om te spelen en te ontdekken. Vervult de school een intellectuele intermediairsrol tussen ouders en het bedrijfsleven/de economie. Bereid het onderwijs volwassenen van de toekomst voor op een leven dat geleefd wordt vanuit talenten, passie en een goed betaalde plaats in de maatschappij. Zonder dwang, maar op basis van stimulering en motivering. Weg gestandaardiseerd eindexamen. Meet het succes van een opleiding niet aan het aantal geslaagden voor het examen maar aan het aantal geslaagden in de maatschappij, 10 jaar nadat ze afgestudeerd zijn. Stel tegen die tijd de vraag: “Heb je betaald werk?”, “Ben je gelukkig?” en “Ben je tevreden over het aandeel dat wij gehad hebben in jouw toekomst, destijds?”. Dán ben je als onderwijsinstelling integer bezig. Zo niet, wil je enkel subsidie binnen harken.

Gelukkig bestaan er instituten als het mijne, waar we mensen opnieuw leren te vertrouwen op hun ervaringen en niet werken met dwang, maar met stimuleren van zelfinzicht en persoonlijke groei. De wil om beter te worden dan wie je gisteren was. Soms zou ik willen, dat we overbodig waren.

 

Last but not least..
PARADIGMA ZEVEN: WERKMENTALITEIT
..over een paar dagen!

 

PS: Op alle door mij genoemde paradigma shifts zijn uitzonderingen te bedenken. Misschien ben jij dat zelf wel. In dat geval; ga niet de strijd aan met mij om te discussiëren over mijn gelijk of ongelijk. Deel je mening op een manier waarop jij denkt dat het goed is. En geef ieder mens de ruimte dat ook te doen.

Geef een antwoord