Ene watte?  Een paradigma shift.

Toen ik het woord enkele jaren geleden voor het eerst hoorde had ik geen idee wat het betekende. Een paradigma shift. Het komt uiteraard uit het Engels en daar wordt het uitgesproken als ‘perredaaim sjift’. (Spreek het dan wel een beetje op zijn Engels uit graag).

Het betekent voor mij iets als, een compleet andere manier om ergens mee om te gaan. Sterker nog, alsof alles wat je ooit geloofde over iets volledig onjuist blijkt te zijn en helemaal anders ligt. Een goed voorbeeld van een bekende paradigma shift was het besef dat de aarde niet om de zon draait, maar de zon om de aarde. Of dat de aarde rond bleek te zijn in plaats van plat.

Mensen houden doorgaans niet van paradigma shifts. Het maakt je wereld immers maar onzeker. En onzeker is onveilig. En onveilig is misschien wel ziek. Of erger nog, dood. Een basic line-up van je waardesysteem; zie daar.

Voordat ik verder schrijf eerst een stuk tekst van de hand van Wim Raaijmakers, manager en NLP Practitioner, om de toon te zetten:

Als mens zijn we eigenlijk niet meer dan toevallige mutanten, van een uit de zee gekropen reptiel. Een pakketje watermoleculen bij elkaar gehouden door wat calcium, vetten en eiwitten. We danken het aan een inslag van een meteoriet, 60 miljoen jaar geleden dat we niet opgevreten of terug in de modder gedreven zijn door dinosauriërs. De klodder vetten en eiwitten waar tegenwoordig stroompjes doorheen snellen werden onze hersenen. Ze hielpen ons patronen te herkennen waardoor we problemen op konden gaan lossen. We leerden landbouw te bedrijven zodat we voedselvoorraden, dorpen, steden konden creëren. Ze laten ons wiskunde begrijpen waarmee de mensheid de natuurwetten tart en mannen op de maan zet. Ze laten ons verbeelden. Als we bijvoorbeeld een ambulance door de stad horen gieren, kunnen we ons voorstellen dat onze geliefde bloedend onder een stadsbus ligt. Daar kunnen we zeer angstig of verdrietig van worden. Maar worden direct boos op deze geliefde wanneer ze alsnog thuiskomt. Te laat, dronken misschien of onder invloed van GHB…”

We moeten aan een paradigma shift. Ik zou willen dat ik het zonder overtreding van het NLP Metamodel kon zeggen; maar we móéten aan een paradigma shift. Aan meerdere, als je het mij vraagt.

Wel, op de dag dat ik dit schrijf staat Frankrijk aan het begin van een politieke revolutie, met Emmanuel Macron als nieuwe president en zijn partij met meerderheid verkozen door het volk. Macron, die een dikke middelvinger opsteekt naar collega Donald Trump als het gaat om klimaat. Diezelfde Donald Trump, die schijnbaar door de Russen in het zadel is geholpen. Hetgeen niets meer of minder betekent, dan dat Poetin de machtigste man op aarde moet zijn en Amerika nu als een ‘puppet on a string’ heeft. Het meest verrassende hiervan is, dat in deze fase van de geschiedenis niets is wat het lijkt en dat politiek, maatschappij, milieu en ook spiritualiteit tot een nieuwe orde aan het komen zijn. In deze nieuwe orde kunnen we zonder een heel aantal ‘heilige huisjes’. Of misschien kunnen we gewoon niet meer mét!

Daarom in de komende columns van mij steeds één van de zeven shifts die ik je wil meegeven.

 

PARADIGMA SHIFT EEN: PLASTIC

Wat:

In de jaren ’50 ontdekten we plastics. Nou ja, ‘we’; onze opa’s en oma’s, de naoorlogse geboortegolf en het welvarende Amerika. Plastic was het antwoord op alles. Ineens kon je van alles maken en het kon ook niet meer kapot. Of het was zo goedkoop te produceren, dat je het kon weggooien in plaats van hergebruiken. De wegwerpmaatschappij ontstond in die tijd. Dat laatste blijkt nu erg vervelend voor alle dieren die in zee leven. Ze gaan dood met plastic in hun maag en darmen. Plastic aan hun vinnen. Plastic in hun luchtwegen en aan hun poten. Onze zeeën en oceanen zijn in een plasticsoep veranderd. Ingenieurs werken koortsachtig aan bio plastics, maar ondertussen trekt niemand aan de noodrem. STOP MET PLASTIC!!

Waarom:

Waarom wordt de toch al overbodige huis-aan-huis krant, gemaakt van BOMEN, in plasticfolie door mijn brievenbus geduwd? Hoe kan de directeur van het Kruidvat rustig slapen terwijl hij bomen en dode walvissen op zijn geweten heeft om zijn in plastic verpakte shampoo aan de man te brengen? En waarom zit er een PLASTIC dop op mijn potje pindakaas?

Hoe anders:

Koop jij een plastic flesje bij het pompstation? Zoek eens een glazen… niet te doen. Fabrikanten STOP met plastic en leg die verantwoordelijkheid niet bij de consument neer, bitte.

 

PARADIGMA SHIFT TWEE (dit wordt geen leuke column, maar wel een goede): KOOLHYDRATEN.
PARADIGMA SHIFT DRIE (voor wie nog verder lezen wil; je mag dit ook in delen lezen): VLEES.
PARADIGMA SHIFT VIER (logisch als je over 130 rijden spreekt): JE AUTO.
PARADIGMA SHIFT VIJF: ROKEN.
PARADIGMA SHIFT ZES: ONS ONDERWIJS.
PARADIGMA SHIFT ZEVEN: ONZE WERKMENTALITEIT.

Deze volgen de komende weken.

 

Tot slot:

Laat me onze vriend Wim Raaijmakers nog even citeren:

“We vinden dat we de arme mensen moeten helpen in ons eigen land omdat ze geen wasmachine of internet hebben en laten mensen buiten onze landsgrenzen doodgaan van de honger en dorst. Effe 5 euro overmaken naar giro 555 en daarna naar de schoonheidsspecialist.

 We verketteren onze leiders omdat ze niet voor iedereen helemaal de perfecte oplossing bieden, maar zijn zelf te lam om een pootje uit te steken voor een betere wereld. Geef gewoon toe dat je te dom of te lui bent om te begrijpen hoe lastig een moderne gemeenschap te smeden is of leer anders te zwijgen. Niets doen is in dat geval een mooie bijdrage.

 We blijven eigenwijs doen wat we altijd al deden omdat we vinden dat de anderen eerst maar eens moeten veranderen.

 Geef het dus maar toe. Ook jij bent een gemankeerde en in beperkingen denkende mutatie van een pissebed. En dat is helemaal niet erg. Je kunt namelijk kiezen om je te ontwikkelen. Nieuwe dingen te proberen die behalve nuttig voor jezelf zijn, ook bijdragen aan mens, milieu en toekomst van een betere wereld.”

 

En niemand, maar dan ook helemaal niemand zal naar aanleiding van deze PARADIGMA SHIFTS besluiten: morgen ga ik het helemaal anders doen.

Je bent een druppel op de gloeiende plaat. Als heel Nederland de helft korter gaat douchen, dan maakt dat helemaal geen ZAK uit op het wereld-zoetwaterverbruik.

Daarom vooral een paradigma shift voor de politiek: haal je handen uit de kas van de wereldspelers die de wereld en de mens dom houden en ziek maken en ga collectief de strijd aan met de vleesindustrie, de plasticindustrie, het onderwijs, de autofabrikanten, de olieproducerende landen, de sigarettenfabrikanten en de fabrikanten die geloven dat ze voedsel produceren, terwijl ze enkel zout en suiker aan de man brengen. Het zijn niet de boeren, die de wereld vervuilen. Doorgaans doen zij nog hun best een product af te leveren dat zo dicht mogelijk bij de natuur staat. Het zijn de schakels verderop in de productieketen, die platen vol dollartekens voor hun kop hebben.

Ik zou willen, dat het anders was.

PS: Op alle door mij genoemde paradigma shifts zijn uitzonderingen te bedenken. Misschien ben jij dat zelf wel. In dat geval; ga niet de strijd aan met mij om te discussiëren over mijn gelijk of ongelijk. Deel je mening op een manier waarop jij denkt dat het goed is. En geef ieder mens de ruimte dat ook te doen.

Geef een antwoord