Wanneer houdt de ellende nou eens op?

Wanneer houdt de ellende nou eens op?

Terwijl ik dit schrijf staat mijn doorgaans zo positief ingestelde lijf een beetje stijf van de adrenaline. Niet alleen omdat er nog duizenden dingen geregeld mogen worden voor onze verhuizing naar Kaapstad, begin april, maar dit keer vooral omdat ik me zorgen maak over de situatie in de Oekraïne. En dan vooral het feit dat we zo eenzijdig bericht worden.
Mijn wappie-bestaan

De afgelopen twee jaar heb ik niet als gemakkelijk ervaren. Het is lastig om uit te leggen wat er gebeurt wanneer kennis waar je jarenlang mee gewerkt hebt ineens de aanleiding wordt tot ruzies en onenigheid tussen vrienden en familieleden. Vóór Corona mocht je min of meer alles vinden en alles was goed. Vrienden van mij maakten wel eens opmerkingen over buitenlanders, die ik dan niet leuk vond. Als potentiële emigrant kun je donders goed aanvoelen hoe het is om een minderheid te zijn in een vreemd land. Ik zou ook niet willen dat wij straks in Zuid-Afrika met de nek aangekeken worden, omdat we daar een leuker of beter bestaan voor onszelf zien dan hier. Maar daar maakte ik met die vrienden nooit ruzie over. Of ik deed niet mee met de grapjes, of ik maande tot voorzichtigheid en soms, in al mijn hypocrisie, lachte ik gewoon mee.

Anderzijds beheers ik de kunst om in één of twee goede gesprekken mensen van hun allergieën af te helpen. Iets wat artsen direct tot het rijk der fabelen verwijzen, maar niet iets wat ooit tot discussie tussen mij en mijn vrienden of familie zou hebben geleid. Als jij daar mensen mee kunt helpen? So be it. ‘Als ik je nodig heb, bel ik je wel’, zullen ze misschien gedacht hebben.

Eén wetenschap

Maar ineens was er één wetenschap die waar was. En de rest was niet alleen onzin, maar ook vijandige onzin. Geloofde je in een ‘andere wetenschap’ dan was je een egoïst, een drammer, volslagen idioot of vroegen mensen je angstig, of het wel helemaal goed met je ging. Geen mens viel het op, dat die ‘wetenschap’ steeds uit dezelfde groep bronnen kwam, allemaal in handen van of onder invloed van bepaalde miljardairs, die zichzelf filantroop noemen. Dat kun je gewoon opzoeken en is geen verzinsel of complot.

Het was alsof je ineens ook geloofde in een platte aarde, in buitenaardse wezens of in maanlichttherapie. Vrienden en familie wilden er niets van weten als je iets interessants te melden had, dat niet in de krant had gestaan of in het nieuws was geweest. Elke vorm van nieuwsgierigheid leek hand in hand met elke vorm van logica verdwenen en daarover heb ik me heel vaak machteloos gevoeld. En verdrietig, want enkele van mijn dierbare vriendschappen zijn verloren gegaan en ook met een verre neef heb ik geen contact meer. Omdat hij wappies voor schut zet op social media en ik dat hoogst ongepast vind. Mag ik?

Eén nieuwsbron

Vroeger was (of leek) het zo, dat kranten altijd de waarheid vertelden. Het was een boek van Joris Luyendijk, ‘Het zijn net mensen’, dat mij vertelde dat het wereldnieuws vooral afkomstig is van propaganda machines en dat de landen of partijen met het meeste geld en de beste champagne op de persconferenties het beste nieuws produceren. Luyendijk legt uit hoe informatievoorziening in dictaturen verloopt en hoe mensen elkaar onderling niet meer vertrouwen, uit angst uitgeleverd te worden aan de diensten van de dictator, veelal een onmenselijke straf in het vooruitzicht stellend.

Luyendijk vertelt ook hoe mensen onderling, in kleine vertrouwde groepen, de kracht van het leven vinden onder een dictatuur. Elkaar mooie verhalen vertellen, elkaar opzoeken, omarmen en samen eten en liederen zingen of kunst bedrijven. De menselijke aard is een taaie, buigzame, flexibele twijg, die niet snel breekt.

Des te onbegrijpelijker was het voor mij om te ontdekken dat de nieuwsbron(nen) in onze vrije westerse wereld dezelfde dictatoriale karaktertrekken bleken te krijgen. Ook zij leken die ene wetenschap te omarmen; de wetenschap dat SARS-Cov2 een levensgevaarlijke ziekte zou zijn voor iedereen. En dat een vaccinatie de enige uitweg zou zijn uit dit virus, maar dat dat alleen zou werken als iedereen gevaccineerd zou worden. En dat je je zou vaccineren voor een ander, wanneer je dat voor jezelf misschien niet nodig vond. 

Ineens vond iedereen het vanzelfsprekend dat hun buren of vrienden geen restaurant, sportclub of zwembad meer in mochten want ja, dat levensgevaarlijke virus…

Dat mensen vergaten om op te zoeken dat de bronnen van het nieuws, Reuters, ANP en de grootste belangrijke nieuwszenders van de wereld ook in handen zijn of onder invloed staan van diezelfde miljardairs, die zichzelf filantropen noemen, maakte de discussie alleen maar lastiger. Stel dat die filantropen toch écht het beste met de mensheid voor hebben…? Hoe kun je zo slecht over die mensen denken?

Wat is nu logisch?

Wel, iedereen zal het met me eens moeten zijn dat de griepprik de griep nooit heeft doen verdwijnen. En dat mensen die de griepprik gehad hebben nog steeds de griep kunnen krijgen en daaraan kunnen overlijden, al is die kans met een beetje geluk iets kleiner.

Ook zal iedereen het met me eens moeten zijn dat ze mensen kennen die Covid-19 gehad hebben en dat gewoon overleefden. Dat SARS-Cov2 is blijkbaar niet voor iedereen een levensgevaarlijk virus.

Tot slot had iedereen met een heel klein beetje onderzoek kunnen ontdekken dat vaccins niet goed werken tegen snel muterende virussen die via de ademhaling in je lichaam komen. Het virus verandert constant en er is veel en langdurig onderzoek nodig om te ontdekken of het menselijk lichaam voldoende T-cellen aanmaakt om het virus in al zijn nieuwe gedaantes te kunnen herkennen. Of hebben de meeste mensen geen idee hoe een immuunsysteem eigenlijk werkt?

Had je nog verder gezocht, dan had je ontdekt dat mRNA vaccins toch echt lastig de naam ‘vaccin’ kunnen dragen. Ja, ze lijken op vaccins, want ze zetten je lichaam aan tot het maken van een onschuldig deeltje van het virus, wat bij een normaal vaccin rechtstreeks ingespoten wordt. Maar het verschil zit hem nou juist in die tussenstap: ‘ze zetten je lichaam aan tot het maken van…’. Als er een middel in je lichaam ingespoten wordt dat bedoeld is om cellen binnen te dringen, daar de regie over te nemen om die cel vervolgens aan te zetten tot het produceren van iets wat lichaamsvreemd is, dan heet dat ‘celtherapie’. mRNA is niet voor niets ontwikkeld als een middel tegen kanker, omdat het veelbelovend lijkt te zijn om het lichaam aan het werk te zetten om tumoren van binnenuit aan te vallen en op te ruimen, zonder dat het schone, gezonde cellen schaadt. Het probleem bij het testen van mRNA bij dieren was, dat die kettingreactie van het opruimen van kwaadaardige cellen lastig te stoppen bleek te zijn en het lichaam uiteindelijk zichzelf ging aanvallen. Dat noemen we een auto-immuun reactie.

En waarom moet 100% van de bevolking het prikje ontvangen als een vaccinatiegraad van 65% al decennia lang genoeg is om een virusuitbraak te stoppen? Dit blijkt ook uit studies naar het effect van de zogenaamde vaccins tegen corona. Boven een 65% vaccinatiegraad wordt er geen winst meer geboekt in het aantal dodelijke slachtoffers, omdat mensen nu eenmaal ergens aan dood moeten gaan.

Door het mRNA om te bouwen naar een producent van onschuldige virusdeeltjes, konden we het met een omweg ‘vaccin’ gaan noemen en dat was dan ook hoe het moest heten. Want een ‘vaccin’ nemen mensen gemakkelijker dan een experimentele celtherapie. Experimenteel? Ja, want wanneer in onderzoeksfase III een medicijn wordt uitgerold in de markt, dan is het nog steeds in onderzoek en dus feitelijk een experiment. Logisch.

Beerputje

Nu we enkele maanden verder zijn, gebeurt wat ik al die tijd had zien aankomen en waarvan ik hoopte dat er zou gaan gebeuren. De beerput is langzaam en haperend open aan het gaan. De WOB-verzoeken hebben ertoe geleid dat nu open en bloot op straat is komen te liggen dat de overheid helemaal niet voorbereid was op een pandemie. En dat terwijl ze steeds het tegendeel beweerden.

Het blijkt nu dat medewerkers in de zorg geen beschermingsmiddelen kregen, omdat ze er niet waren. De overheid verdraaide echter het OMT advies zodanig, dat het leek alsof het OMT stelde dat die bescherming niet nodig zou zijn. De kranten namen die maatregelen klakkeloos over, zonder zich ook maar één logische vraag te stellen.

Al in april 2020, dus een maand na het uitbreken van de pandemie, kwam er op Europees niveau, vanuit de miljardairs die zich filantroop noemen, een alliantie op gang om snel en veel vaccins te gaan produceren en verspreiden. Hier werden miljarden belastinggeld ingepompt, terwijl op hetzelfde moment overal ter wereld duizenden artsen op zoek gingen naar reeds bestaande medicijnen om deze virusinfectie het hoofd te kunnen bieden. Logisch, want de ontwikkeling van een vaccin duurde tot 2020 gewoon vijf tot tien jaar.

Ineens was die termijn van tien jaar onzin, lag mRNA blijkbaar al klaar op de plank en werd elk ander medicijn in de ban gedaan. Inclusief de onderzoekende artsen, wiens jarenlange ervaring en ongekende status binnen hun vakgebied tot waardeloos werd verklaard. Hun werk werd plots beschouwd als een gevaar voor de volksgezondheid en zij werden verbannen van sociale media. Waarom? 

Joost mag het weten. Het enige wat ik kan bedenken is, dat de farmaceutische industrie een dikke vinger in de pap heeft bij politici en de World Health Organization en zij zagen natuurlijk een miljardendeal opdoemen, betaald van ons belastinggeld. Maar als je dat denkt, verklaren mensen je tegenwoordig al voor gek. Geld verdienen? Daar doen farmaceuten toch niet aan? Toch niet over de rug van mensenlevens? En dat terwijl ZEMBLA daar in 2016 al een onthutsende reportage over had gemaakt en er diverse boeken verschenen over de honderden rechtszaken die gewonnen waren tegen farmaceuten, met miljarden aan schadeclaims tot gevolg en honderdduizenden doden toe betreuren. Allemaal ruim vóór 2020.

Zweden

Het is dus wachten op de volgende beerputten die open gaan; van verdraaide en vertekende onderzoeksresultaten naar de werking en de veiligheid van de zogenaamde vaccins, de oorzaak van de oversterfte in Nederland en sommige andere landen en het reilen en zeilen van de vele ministers van Volksgezondheid en directeuren van gezondheidsdiensten van de overheid.

Niemand vroeg zich af waarom de Zweedse gezondheidsdienst de wetenschap volgde en de rest van de wereld de WHO. Dat komt misschien omdat de Zweedse gezondheidsdienst niet onder het ministerie van Volksgezondheid valt  en dus ‘neutraal’ te noemen is. En nee, corona is daardoor niet aan Zweden voorbij gegaan; de Zweden zijn daardoor niet minder gaan ‘vaccineren’, maar Zweden is nu wel één van de weinige landen ter wereld, naast Mexico en Noorwegen, waar geen inreisbeperkingen meer gelden. Zweden is bevrijd van corona, mede omdat ze nooit de angst heeft gekend waarmee de rest van de wereld gehypnotiseerd werd, maar enkel de wetenschap heeft gevolgd.

Oekraïne

Wat heeft dit met Rusland en de Oekraïne te maken, zul je zeggen. Wel, een goede observant zal het misschien opvallen dat de mensen die zo pro-vaccin, anti-wappie, pro-‘De Wetenschap van de WHO’ zijn, ook allemaal heel erg boos zijn op Rusland. En om Joris Luyendijk maar weer eens aan te halen; dat komt omdat we liever naar Amerika luisteren dan naar Rusland of China. Amerikanen associeren wij met helden, met bevrijders, met cultuur; het land met de onbegrensde mogelijkheden. The Big Apple!

We zijn hier in Nederland opgegroeid in een wereld, waarin wij de helden waren van de VOC, die de wereld kolonialiseerden. Praat daar eens over met iemand in Zuid-Afrika en krijgt een heel andere versie van het verhaal te horen. En dan waren het nog niet eens zozeer de Nederlanders die de boel daar verstierden, maar onze Engelse, Spaanse en Portugese vrienden die ook besloten hadden de wereld te gaan veroveren. Zo ook in Zuid-Amerika en in Midden-Azië.

Wij zijn opgegroeid met de illusie dat ‘wij’ de goeien zijn en de Chinezen en de Russen de kwaaien. Nu hoef je geen intelligent mens te zijn om te bedenken, hoe Russen en Chinezen eigenlijk over ons denken. Zouden zij ons ook als de goeden zien en zichzelf als de kwaden?

Hooguit kijken Chinezen met een schuin oog naar onze welvaart, onze democratieën en onze ruimdenkendheid. Als ze al toegang hebben tot die informatie. Als je met een bak geld aan komt zetten gaat iedere Chinese deur voor je open.

Russen daarentegen hebben veel minder toegang tot Westerse geldstromen. En dat heeft een reden, die niet zozeer één van de partijen is kwalijk te nemen, namelijk: De Russische geschiedenis.

Gorbatsjov

Onder Gorbatsjov viel de Sovjet Unie uit elkaar. Het land was eeuwenlang bestuurd door tsaren en na de Russische revolutie kwam het communisme op. De Russen hadden nooit veel gehad en onder het communisme werd dat niet veel beter. Er was dus geen kadaster, geen eigendomsrecht en geen middenklasse van ondernemers, want alles was altijd van de tsaren of de staat geweest.

Toen Gorbatsjov Rusland onder het grijze kleed vandaan trok en de boel open gooide, raakten sommige Russen in de ban van het grote geld. Maar omdat Gorbatsjov een oude communist was, lukte het hem niet om Rusland razendsnel klaar te stomen voor deze invasie van Westerse waarden. Dat kon ook helemaal niet, want daarvoor was Rusland veel te groot. Gorbatsjov verloor de verkiezingen aan Boris Jeltsin, die heel goed aanvoelde hoe hij Rusland kon promoten in onze rijke, vrije wereld. Hij was een graag geziene gast bij de Clintons.

Maar ook hem lukte het niet het grote Rusland op tijd klaar te stomen voor een vrije wereld en hij dreigde de verkiezingen te verliezen. Daar werd een stokje voor gestoken door zijn oude rijke Russische vrienden, die een perfecte mediacampagne om hem heen creëerden. Jeltsin werd opnieuw verkozen en daarna gebeurde er iets vreselijks. 

Oligarchen

De families die Jeltsin hadden geholpen om nog een periode in het zadel te blijven kwamen hun rekening vereffenen. ‘Doe mij dat gasveld maar.’ ‘Doe mij die oliebron maar.’ ‘Ik wil die wijk van de stad’. Dat wat er nog over was van het eens zo grote en machtige Rusland werd als door hyena’s verscheurd en de buit werd verdeeld onder families, die geld roken en zo hun weg naar het vrije Westen zagen.

Behalve dat ze villa’s in Marbella, herenhuizen in Londen en wolkenkrabbers in New York kochten of bouwden, richtten ze mediabedrijven en televisiezenders op. Zo kregen ze de informatievoorziening naar de gemiddelde Russische televisiekijker voor een deel in handen. Toen Poetin aan de macht kwam veranderde er iets voor deze piraten.

Poetin

Poetin besloot om te gaan voltooien, wat Gorbatsjov eigenlijk had moeten beginnen; namelijk het opzetten van een vrije economie, het inrichten van officiële instituties ter bescherming van de Russische burgers en het neerzetten van een goed werkende samenleving. Dat Poetin dat met harde hand moest doen is best te verklaren, want de oligarchen hadden (en hebben) veel geld en veel macht en als Poetin een watje was geweest was hij er nooit aan begonnen.

Hij besloot een wet te veranderen, waardoor hij nog langer in positie kon blijven; iets wat in het Westen simpelweg ondenkbaar zou zijn. Wij regelen het voor langere termijn vastleggen van de macht op één plek met (voor de bühne) keurige non-gouvernementele organisaties, zoals de Verenigde Naties en het World Economic Forum. In Rusland moet de president gewoon een decreet uitvaardigen dat hij er voorlopig nog zal zitten. Punt.

Waarschijnlijk is het Poetins doel om de oligarchen die zijn land in de jaren ’90 en daarna compleet hebben leeggeroofd terug te pakken en hun miljarden aan belastingontduiking ten laste te leggen. Laten we hopen dat dát ooit gebeurd, zodat de rust in de Zuid-Franse en Andalusische badplaatsen weer kan terugkeren.

De Val van de Berlijnse Muur

Wel, toen Gorbatsjov de grijze deken over Rusland wegtrok maakte hij wel een aantal afspraken. De NAVO is een prachtig instituut, maar we willen niet dat dit ‘Amerikaanse’ gedrocht te dicht in de buurt van onze landsgrenzen komt. Dus de NAVO mag niet verder naar het Oosten uitbreiden dan het tot nu toe gedaan heeft. 

Het Westen beloofde om landen als Polen, Hongarije en het toenmalige Tsjechoslowakije nooit in te lijven in de NAVO, waarna Gorbatsjov groen licht gaf voor de hereniging van Oost- en West Duitsland en de Val van de Berlijnse Muur de geschiedenisboeken in kon.

Onze media en politici hebben jarenlang onterecht volgehouden dat deze afspraken nooit gemaakt zouden zijn en in 1997 werden, onder President Bill Clinton, de zojuist genoemde landen toch bij de NAVO gevoegd. Oud-president Gorbatsjov was woedend, maar uiteraard niet meer in functie. Toenmalig President Jeltsin nam nog een wodkaatje en liet het op zijn beloop; hij zat er dankzij de steun van de oligarchen en die waren met heel andere dingen bezig dan de afspraken van die oude communist Gorbatsjov.

Poetin en Medvedev zijn echter uit ander hout gesneden en willen van Rusland weer een sterke natie maken. Make Russia Great Again! Zij zagen dat de Russen niet gelukkig werden van alleen de Amerikaanse spijkerbroeken, de kleurentelevisie, Coca Cola en McDonalds, en vinden dat Rusland, na vele eeuwen stil te hebben gestaan in de ontwikkeling van een gebalanceerde samenleving, even op een ander dieet gezet moet worden. Poetin wil Rusland en haar bevolking een eigen gezicht geven, zoals de Chinezen en de Europeanen dat ook hebben. En zoals de Apartheid niet in 33 jaar uit Zuid-Afrika kan verdwijnen, zo kan Rusland ook niet binnen enkele decennia van binnenuit worden opgebouwd.

Waarom nu oorlog?

Wel, dat heeft twee redenen. 

Allereerst is Poetin een trotse Rus die graag een sterk Rusland wil. Iets wat natuurlijk niet goed valt binnen Europa, de Verenigde Staten en het Gemenebest, want daar zijn we sinds een aantal decennia vooral aan het verzachten en versmelten. De natte droom van de eerder genoemde miljardairs, die zich filantropen noemen maar achter de schermen aan de touwtjes trekken, is een utopische, haast communistische samenleving, die volledig gedigitaliseerd is en waar robots en algoritmes voor de mensen zorgen, zodat niemand zich nog zorgen hoeft te maken. You will own nothing and you will be happy.

Of dat een mooie toekomst wordt durf ik te betwijfelen (daarover later meer), maar je kunt op je klompen aanvoelen dat Rusland nog lang niet zover is en dat Poetin ook helemaal geen haast heeft om hierin mee te doen. Hij wil niet dezelfde fout maken als Gorbatsjov en Jeltsin. Rusland is haar grondstoffen verloren aan de oligarchen en als hij het Westen nu vrij spel geeft verliezen de Russen ook nog hun identiteit. Een volksidentiteit vinden we in het Westen blijkbaar niets waard en beschouwen wij als een bron van oorlog en ongelijkheid, maar zoals ik al zei: Rusland is zover nog niet en wordt dat hopelijk ook nooit.

De tweede reden is, dat het Westen nu Oekraïne bij de NAVO wil voegen. Dat lijkt onschuldig, maar de NAVO zet zwaar afweergeschut, spionage-apparatuur en kruisraketten in haar gebieden en dus vlak aan de grens met Rusland. Bovendien was er nog die heilige afspraak met Gorbatsjov, dat de NAVO geen duimbreed naar het oosten zou opschuiven. Het Westen heeft hiermee keihard geprovoceerd.

Wat heeft dit te maken met mijn wappie-bestaan?

Dat kan ik uitleggen. Door mijn kijk op wat er de afgelopen twee jaar is gebeurd met de zogenaamde wetenschap, de zogenaamd onafhankelijke media en de zogenaamd democratische overheden in het zogenaamde vrije Westen, ben ik er, dankzij President Trump en enkele anderen, achter gekomen dat, ondanks dat ik een Westerse man ben, geboren in het liberale Nederland, voorzien van een huidtype 2, ik niet meer zo heilig geloof in het goede van mijn eigen Westerse samenleving.

Dat wil niet zeggen dat ik ondankbaar ben over de vrijheid waarin ik geboren ben en de veiligheid tegen oorlogen waarin ik ben opgegroeid. Ook ben ik niet ondankbaar voor de luxe en het comfort waarin ik en mijn vrienden en familie hier mogen leven. De vrijheid om een eigen onderneming te kunnen starten en zoveel te kunnen verdienen als je eigen creativiteit en doorzettingsvermogen toelaten. Ik ben ontzettend dankbaar voor het ruimte speelveld dat wij hier met elkaar, sinds de Tweede Wereldoorlog hebben opgebouwd. En dat is volkomen terecht, volgens mij.

Westerse oligarchen

Mijn pijn zit hem in het feit dat ik met lede ogen toezie hoe Westerse oligarchen als Bill Gates, George Soros, de familie Rockefeller, de familie Clinton, de familie Bush en de familie Rothschild ons westerlingen steeds verder afhankelijk maken van hun medicijnen, hun tabak, hun voedingsmiddelen, hun mediakanalen en hun banken. Het is geen complot om via Yahoo Finance vast te stellen dat zowat alle merken die wij dagelijks zien op televisie, in de supermarkt, op billboards, op televisie en op internet allemaal toebehoren aan deze kleine groep mensen.

Mijn pijn zit hem erin dat deze families een veel te dikke vinger in de pap hebben in de politiek, de Europese Unie en de bewakers van onze gezondheid, onze economie en onze veiligheid.

Het conflict in Rusland had niet hoeven ontstaan als de Westerse oligarchen met respect naar Rusland hadden gekeken en daadwerkelijk zonder eigenbelang Poetin de steun hadden gegeven om zijn land op te bouwen zoals hij dat graag ziet. Vrijheid is belangrijk, maar vrijheid zonder structuur veroorzaakte de losbandigheid waarmee Rusland in de jaren ’90 is geplunderd. Die structuur hadden wij aan Rusland kunnen leren, als goede buur.

Het Westen had gewoon kunnen helpen

Wanneer je nieuwe buren krijgt kun je besluiten om camera’s op te hangen en je schutting te verhogen of te barricaderen. Maar je kunt ook eens aanbellen, vragen hoe het gaat, ze tips geven om zich snel thuis te voelen in de nieuwe buurt en eens een handje uitsteken tijdens de verbouwing. De kans dat je later grote ruzie met elkaar krijgt zul je daarmee enorm reduceren.

Maar nee. Het Westen is bang (sowieso een slechte drijfveer) van het vreemde Rusland. China ligt ver genoeg weg, maar Rusland grenst toch mooi aan Europa en de voormalige Sovjet-landen zijn nog zo kersvers toegevoegd aan ons grondgebied; die moeten beschermd worden. Op zich valt daar nog wel wat voor te zeggen, maar als al je beleid op angst is gebaseerd, dan kan er weinig goeds uitkomen.

Angst is de leidraad van het Westen

China kent nauwelijks angst. Het is een reuze sterk land, super groot, super machtig en het heeft een bevolking die hard werkt en goed luistert.

Rusland kent nauwelijks angst. Het is een groot land met nog altijd wat grondstoffen, een sterk leger en een leider met wie niet te sollen valt. Dat het Westen inmiddels afgeeft op mannen met testosteron zegt meer over ons dan over hem.

Afrika valt zo’n beetje overal buiten. In het noorden heerst vooral het geloof en de olie en de rest van Afrika is zo arm, dunbevolkt of corrupt dat daar de komende decennia nog weinig van te vrezen valt. Net als van Zuid-Amerika overigens.

Europa daarentegen, maar ook de Verenigde Staten, Canada en Australië, zijn zo afhankelijk geworden van China en ‘onze’ landen zijn daarnaast ook zo rijk en daardoor verwend en daardoor verzwakt, dat onze miljardairs en politieke leiders alles op alles willen zetten om hun positie voor nu en de toekomst veilig te stellen. Bedenk goed dat burgers nooit een oorlog willen, waar ter wereld ze ook wonen.

Het Westen, om de boel maar even bij elkaar te gooien, is doodsbang en daardoor bezig een plan te smeden om een megalomaan overheidsapparaat uit de grond te stampen, dat ondoorgrondelijk moet worden voor Chinezen en Russen. Voor de bühne wordt driftig handel gedreven en geld verdiend, maar achter de schermen heerst er angst voor verlies van positie, van gezicht en van macht.

En nu; door de eigen bevolking jarenlang stelselmatig voor te liegen over Rusland, over China, over Corona, over vrijheid, over het klimaat en over haar eigen goedheid en betrouwbaarheid, hebben Westerse democraten een situatie gecreëerd waar een individuele burger in de praktijk niets meer voor het zeggen heeft, zonder groen vinkje geen kroeg meer in mag, maar mee in de watten gelegd moet worden met een virtual ID, zodat hij gemakkelijk overal in Europa een huurauto kan regelen.

Europa trekt, met hulp van haar beste vriend Amerika, de touwtjes voor haar burgers strakker aan, voordat grote Chinese of Russische bedrijven voet aan de economische en maatschappelijke grond krijgen in ons vrije westen. En laat nu dat precies de reden zijn dat wij niet de zon in Spanje of Frankrijk gaan opzoeken, maar in Zuid-Afrika.

Gemis

Natuurlijk zal ik mijn vrienden en familie in Europa erg gaan missen. We kennen zoveel mensen hier! Maar wij gaan 10.000 kilometer verderop, in een land waar verregaande digitalisering en de nieuwe apartheid nog wel een paar decennia op zich laten wachten, hoop ik, toekijken hoe de situatie in Europa zich ontwikkelt. 

Of het de miljardairs, die zich filantropen noemen, gaat lukken om van het Westen één sterke, digitale, superrijke wereldmacht te maken en zo een wereld te creëren waarin niemand nog een eigen identiteit heeft, maar verworden is tot een QR-code, een virtual ID en een gevangene van een systeem waarin al je inkomsten en uitgaven, je contacten en je dagelijkse handelingen, kunnen worden gecontroleerd en geregistreerd op Co2 footprint, op sociale inclusiviteit en diversiteit en op verdere gehoorzaamheid aan de politieke idealen van Klaus Schwab en de Verenigde Naties en hun plannen om van het Westen een soort Utopia te maken. 

Want ik mag dan een wappie zijn, er zijn een aantal zaken die ik nog zekerder weet dan dat ik Igor heet:

  1. Covid-19 is geen risico voor mensen zoals ik, onder de 70 jaar en zonder overgewicht,
  2. Het vaccin was nooit de uitweg, Omicron was dat wel en net als bij de Spaande Griep verdampt Covid-19 na drie golven,
  3. De wetenschap kent vele gezichten en bestaat omdat iedere wetenschapper er een bijdrage aan mag leveren,
  4. Een digitale ID maakt niemand gelukkiger,
  5. Het klimaat kan niet door mensen worden gered, omdat er niks te redden valt,
  6. Het censureren van wetenschappers, media en journalisten omdat ze een onwelgevallig verhaal verspreiden heeft niets met een vrije democratie van doen,
  7. En ik mag zelf weten wat ik met mijn lichaam en mijn smartphone doe en of ik een bijdrage wil leveren aan de samenleving op basis van gehoorzaamheid en solidariteit, of op basis van mijn kennis, mijn inzet en mijn respect en liefde voor andere mensen.

Mijn lieve vrienden en familieleden zal ik gaan missen, maar het zogenaamde vrije Westen ga ik de komende decennia eens met argusogen volgen vanuit Zuid-Afrika, want ik hoop op een revolutie waarin Chinezen, Russen, Amerikanen, Europeanen, Afrikanen en Latino’s de handen ineen slaan, stoppen met betweter spelen en samen een wereld gaan bouwen zonder oorlog, zonder woekerwinsten, zonder honger en zonder rotsvaste infrastructuur waarin iedere beweging van de natuur als een klimaatcrisis beschouwd wordt. Hiervoor zullen we massaal afscheid moeten gaan nemen van de politieke systemen die onze wereld al eeuwen kent en dat zal niet gemakkelijk zijn.

Wanneer houdt de ellende nou eens op?

Ik hoop dat de oligarchen, de dictators, de Rockfellers en consorten, de WOKE-gekken, de klimaatalarmisten en alle andere angstpredikers voor lange tijd de gevangenis ingaan of bekeerd worden om een leven te leven waarin genoeg genoeg is, gelukkig gelukkig genoeg is en tevredenheid ervoor zorgt dat je iedere buurman een helpende hand toereikt, niet het licht in de ogen misgunt.

Dus ja… voor een wappie ben ik zo slecht nog niet, geloof ik. Maar de situatie waarin we nu beland zijn, maakt me soms stijf van de spanning. En dat zou het jou ook moeten doen, want je kunt wel struisvogel spelen en hopen dat het allemaal niet zo’n vaart zal lopen. Dat doet het al. Je bent al voorgelogen. Je bent geïndoctrineerd en overtuigd van het goede van het Westen. En ja, er is veel goed gegaan, maar lang niet alles en het venijn zit hem in de staart, namelijk in het willen uitbannen van al het kwaad in de wereld, zonder te weten welk nieuw kwaad daarvoor in de plaats gaat komen.

Want ieder mens weet: Zonder kwaad geen goed, zonder yin geen yang, zonder eb geen vloed en zonder dal geen bergen. Als je dat kunt begrijpen…

Igor van Kaam

10 Reacties
  1. Dank je wel Igor. Zoveel herkenning in je verhaal. Dank dat je dit deelt. Het raakt.

  2. Prachtig, diepgaand stuk Igor.
    Wat duidelijk is geworden de laatste tijd is voor mij best beangstigend en verdrietig maar ik blijf de wappies steunen en “vecht” op mijn manier mee.
    Ik wens jullie een goede tijd in Afrika en hoop nog eens van je te lezen.
    Lieve groeten
    Ineke

  3. 100 % met je eens .. veel geluk in SA…

  4. Beste Igor, wat heb je dit verhaal of beter gezegd “boodschap” prachtig opgeschreven. Het geeft precies ook mijn gevoel over de wereld situatie weer. Dank hiervoor en ik wens je heel veel geluk en voorspoed in Zuid Afrika. Goede keus om daar naar toe te gaan.

  5. Mooi en helder geschreven Igor. Dank voor deze uiteenzetting en dank voor alles. De door jou opgerichte groep deed me erg goed, weloverwogen en genuanceerd. Het enige wat ik me afvraag is of het waar is dat Chinezen geen angst kennen. Ik wens je een geweldig leven in Z.Afrika

Geef een antwoord