Het ideale dagritme

Koken. Ik hou ontzettend veel van koken. Hier op Ibiza, één van de plaatsen waar we twee weken van onze sabbatical mogen doorbrengen, neem ik de tijd ervoor. Dat doe ik overigens al de gehele periode.

Geef mij een volle boodschappenkar en de tijd om te koken en er ontstaat een discipline waar Marco twee of drie keer per dag heerlijk van geniet.

Hebben we het vaak niet te druk om aandacht te besteden aan ons voedsel? Aan de maaltijden en de manier waarop we ze klaarmaken?

Ik herinner me 2017. De tijd, dat ik 15 uur per dag werkte. Mijn ontbijt was een kopje koffie, mijn lunch een broodje van de bakker. En wanneer ik om vijf uur thuis kwam had ik precies een uur om de hond uit te laten, te koken en het op te eten. Meestal tijdens de tweede helft van Dr.Phil, want dat inspireerde me altijd voor een goed openingstopic van de les, die om zeven uur begon.

Op andere dagen kwam ik laat op de trainingslocatie met een kant-en-klaar salade. De lepelde ik dan in een kwartier naar binnen. Met de dressing nog in mijn baard, bij wijze van spreken, startte ik de avondles.

In die tijd had ik lastige groepen. Veeleisende klanten. En hoewel ik het gevoel had dat ik alles wat ik bezat en kon geven offerde voor mijn zaak, was het nooit genoeg. Ik snap nu waarom en daar zit de wijze raad van dit verhaal.

Wanneer je niet de tijd neemt voor ‘de dingen’, zal iedereen om je heen dat merken. En het zal zich direct tegen je keren.

Wanneer je zelf niet tot rust bent, kun je geen kracht geven, geen energie, geen autoriteit. In welke rol je ook zit, autoriteit is een belangrijke factor om je werk met overtuiging te volbrengen voor wie je opdrachtgever dan ook is. Je baas, je klanten, je collega’s.

Vandaag was ik even geroerd door de smaak van het eten dat ik bereid had. Niet om op te scheppen, wat een leuke woordspeling is als het over maaltijden gaat, maar om het verschil te proeven tussen gewoon eten in je hoofd stoppen (#thanks Roel voor deze geweldige uitdrukking) of genieten van een maaltijd, waar liefde, aandacht en tijd aan besteed is. Het deed me terugdenken aan die ellendige maaltijdsalade-periode.

Het is misschien niet iedereen gegeven om een volle koelkast te hebben, maar we leven deze twee weken in Ibiza prima op een simpel budget. We hebben voor twee weken nu €250,- uitgeven aan boodschappen, inclusief wijn, koffie, snacks, wasmiddel etc. We eten twee tot drie maaltijden per dag en we zijn pas één keer uit eten geweest.

Moge dit verhaal je inspireren om eens te kijken naar je dagritme. De meeste werkgevers verlangen van ons, dat we tenminste 8 uur per dag werken. En dat is eigenlijk veel te lang. Het is gezond om ’s morgens rustig wakker te worden, bij voorkeur wanneer het al licht is. En Spanje leert ons, dat werken tot een uur of vier gewoon ‘de max’ is.

Nu stuiter je misschien! Dat gaat helemaal niet! Met zo’n tropenrooster kan ik de kost niet verdienen!! Of misschien werk je in ploegen, of in de zorg. Er is een mouw aan te passen!

Mijn visie: we zijn ‘met zijn allen’ in een werkverslaving beland. Je moet je schamen als je niet hard werkt. In een gezin moeten en willen beide ouders volle bak werken, ook al zijn er kinderen die met aandacht opgevoed echt gelukkiger worden. Daarnaast zijn er de hypotheek, reisjes, kleding, schoolgeld, sporten.

We snappen niet dat het een systeem is, dat zichzelf in stand houdt. In Zwitserland verdient een verpleger €6.000,- per maand, maar het leven is er schrikbarend duur. Kostprijzen passen zich aan aan inkomens en andersom. Dus hoe harder we werken, hoe meer we verdienen, hoe duurder het leven wordt. En zie daar maar eens, als individuele particulier, een weg uit te managen.

Maar die stap is, net als koken voor mij, het schenken van aandacht aan jezelf en je eigen behoeftes. Investeren in jezelf. In je geluk, je balans, je plezier en je leven. Tijd investeren in jezelf; heb je daar al een plan voor? Of kom je rond met een regenachtige zaterdagmiddag, als je de supermarkt gezien hebt en de was in de droger zit?

Wanneer je de tijd neemt voor jezelf om te genieten van de aandacht die je kunt geven aan je dierbaren, jezelf en de wereld, zaai je liefde en zul je liefde oogsten. In de avondspits op de A2 valt dat nauwelijks te vinden, ik zweer het.

En wij hebben niet ‘makkelijk praten’. Voor ons was het tot de laatste week onzeker of we deze reis konden maken. Of we deze investering in onszelf konden doen. Zowel financieel als tijdstechnisch. Er is altijd wel een reden om door te gaan met wat je altijd deed. Ben je gelukkig, ga dan gerust door. Twijfel je daarover, gooi het roer dan gewoon eens om. Wedden dat je dan leert hoe het anders kan?

Mijn advies: maak eens een plan om 6 uur per dag te gaan werken. Reken het eens door en als je niet uitkomt, bedenk eens hoe je met een liefhebberij het geld dat je nog nodig hebt kunt bijverdienen. Heb je het wel echt nodig? Of vind je gewoon dat je het verdient?

Verspil je kostbare tijd niet op je werk!

Een maaltijd wordt pas echt lekker, als er aandacht en liefde in gestopt is. En met het leven is het eigenlijk niet anders. Meet je niet af aan wat de buren op hun bordje hebben, maar kook je eigen maaltijd zoals jij dat wil.

Volg ons op 2Guys1Dogand0Plan

Igor van Kaam

Geef een antwoord