Geen stress

Ik voel al een paar dagen geen stress meer. Dat komt omdat ik op dit moment nergens verantwoordelijk voor hoef te zijn.

Zoals je misschien weet ben ik op 17 september met mijn partner Marco begonnen aan een sabbatical van drie maanden. Een reis door Europa, op zoek naar gastvrijheid en met afstand van de dagelijkse verantwoordelijkheden.

Verantwoordelijkheid betekent voor mij, dat je afspraken en beloftes die je mensen hebt gedaan nakomt. Een betaling aan een leverancier. Het beantwoorden van een vraag. Reageren op correspondentie. Het naderen van een deadline of het inplannen van een consult. Op tijd zijn voor een training en zorgen dat er koffie en thee is, fruit en iets te knabbelen. Die verantwoordelijkheden zijn er al een maandje niet meer en het effect op mijn lichaam begint merkbaar te worden.

Ik doe mijn best een man van zijn woord te zijn. Sterker nog, ik wil meer doen dan van me verwacht wordt. Wanneer het ‘schipperen’ wordt met de ruimte die ik heb om afspraken na te komen, komt de stress.

Niet genoeg dagen in de week. Net even krap bij kas. Twee tegenstrijdige belangen, waardoor één van de partijen in een afspraak teleurgesteld zou kunnen worden. Een afspraak met iemand anders, die niet weet wat het nakomen van afspraken betekent. Je moet weten, ik meet mijn succes vaak af aan de mate waarin ik het anderen naar de zin maak en erin slaag mensen te voorzien in hun uitgesproken behoefte en ze daarin misschien zelfs nog even te verrassen.

Op dit moment heb ik aan niemand beloftes gedaan. En zit niemand op een antwoord van me te wachten. Ik ga even niet over het budget. En ik hoef het niemand naar de zin te maken. Ik voel me bevrijd en ik heb enkel mezelf, de hele dag voor me en de zon, mijn vent en mijn hond om me tevreden over te voelen. Mijn lichaam reageert daarop, op passende wijze.

Ik lach meer. Doe weer gekke dingen. Mijn gezicht ontspant. Ik eet wanneer ik trek heb. En ik heb vaker zin in seks. Ik slaap dieper en langer. De knoop in mijn maag is verdwenen. Er ontstaan weer nieuwe ideeën in mijn hoofd. En ik ontvang het ene inzicht na het andere over wat ik graag zou willen doen en hoe ik graag mezelf kan blijven zijn. Ook krijg ik inzicht in wat nu echt belangrijk is om me verantwoordelijk over te voelen en wat niet.

Er schijnt nog een diepere laag van ontspanning te zijn. Dat vertelde een sabbatical-voorganger me. Als je alles losgelaten hebt kun je nog een laag dieper komen. Die kans zou ik nemen; ik wacht hem geduldig af. En ik heb de tijd om die te gaan ervaren. Er liggen nog twee maanden zonder verantwoordelijkheden voor me.

Zodra ik die diepere laag van ontspanning heb bereikt zal ik daar vast wel iets over schrijven. Waarom? Om dat ik jou ook deze wijsheid gun. De wijsheid van je lichaam en je systeem om te kunnen ontdekken dat de waan van de dag vooral een waanzinnig waanbeeld is. Je bent zo vrij als je zelf kiest te zijn en de enige verwachtingen die je na moet komen, zijn de eisen die je jezelf stelt aan de manier waarop je wil leven en de doelen die je je stelt. Wanneer je een bal ver wil schoppen, visualiseer je geen punt op een afstand van drie meter. Wil je hem drie meter ver schoppen wél. Zo simpel is het. Jij. De bal. De richting. De afstand. De snelheid.

Wat zou er wél ontstaan wanneer jij geen stress meer hebt?…

Igor van Kaam

Geef een antwoord