Er is een nieuwe religie ontstaan: het WHO-isme.

Er is een nieuwe religie ontstaan: het WHO-isme.

Als je zestig jaar geleden, als vroom katholiek, commentaar had op de Kerk, dan lag je niet lekker in de markt. Zelfs op school werd het geloof onderwezen en tegen het woord van God was het lastig ageren. Je werd al gauw als dwarsligger, ongelovige of afvallige beschouwd en maatschappelijk kon je op weinig goedkeuring rekenen.

Achteraf bleek wel degelijk dat de Kerk perverse prikkels kende. Hoe meer zielen hoe meer geld in de collecteschaal, bijvoorbeeld. Zo kon de Kerk zichzelf blijven financieren. De rijkdom van de Kerk was dan ook gigantisch en die is dat nog steeds. Neem haar onroerend goed portefeuille of de hoeveelheid goud en kunst die onder andere de katholieke kerk nog altijd bezit.

Uit de kast

Wisten we destijds dat paters in de seminaries met hun handen aan jonge jongens zaten? En de nonnen kinderen stelselmatig mishandelden, wanneer ze niet gehoorzaamden, in hun bed plasten of te weinig devotie toonden, bijvoorbeeld door promiscue gedrag? Hoeveel van die jongens en meiden hebben op latere leeftijd, beschadigd en wel, uit de school geklapt? Honderden, zo niet duizenden.

Uiteindelijk volgde een grondig onderzoek, waaruit daadwerkelijk bleek dat de nonnen en paters inderdaad deze verschrikkelijke misdaden op hun geweten hadden. Dan kun je zeggen: ‘Zo ging dat in die tijd’, maar de vraag is of dat een voldoende excuus is. Het antwoord wordt inmiddels gegeven door de manier waarop we met het slavernij-verleden omgaan of de heisa rondom The Voice of Holland.

WHO-isme

Sinds de uitbraak van de corona-pandemie, maar eigenlijk ook al bij de uitbraak van de Mexicaanse griep en de AIDS-epidemie is een zelfde situatie ontstaan. Het woord van de heilige wetenschappers is wet en iedereen die een ander wetenschappelijk verhaal vertelt wordt beschouwd als dwarsligger, ongelovige of afvallige, die maatschappelijk op weinig goedkeuring kan rekenen.

Gisteren vernam ik voor de zevende keer, onafhankelijk van alle andere keren, van een biochemicus die onder andere voor de WHO gewerkt heeft, dat sterk muterende RNA-virussen niet met vaccinatie te bestrijden zijn en hij vertelde erbij, dat dat basiskennis is voor iedereen die zich bezighoudt met dat vakgebied. Ik verzin het niet; als je goed luistert hoor je dat overal.

Wat maakt nu dat dit haaks staat op de lezing van de WHO-isten? Dat onze overheden, ons OMT en de gezondheidsinstanties overal ter wereld iets anders beweren en daarbij steeds verwijzen naar de wetenschap? Wat wetenschappers mij vertellen is immers ook wetenschap!

Dat voelt een beetje alsof je een Renault en een Opel op de oprit hebt staan, de koelvloeistof van de Opel vervangt en daarna beweert dat je met de Renault de autosnelweg niet meer op kunt.

Wanneer barst deze bom?

Gaat het weer vijftig jaar duren, voordat de nu jonge medewerkers van Pfizer of Moderna met een schoon geweten hun sterfbed gaan opzoeken en dit gaan opbiechten aan onze kinderen en kleinkinderen? Gaat het onderzoek naar deze wanpraktijken echt pas over twee of drie generaties plaatsvinden?

Hoe kan het zijn dat uit onafhankelijke wetenschappelijke studies bijkt dat antistoffen snel afnemen na vaccinatie, maar dat dit niet blijkt uit de studies die industrie zelf publiceert?

En hoe kan het dat de T-cel response in de eigen onderzoeken steeds hoog en robuust blijkt, maar dat hiervan in de praktijk niks te merken valt, nu in Nederland in november 2021 evenveel mensen in de ziekenhuizen lagen met Covid-19 dan in 2020? En dat een groot deel van deze patiënten toch echt gevaccineerd was?

Vergelijk dit onderzoek:

https://www.differencebetween.com/wp-content/uploads/2017/10/Difference-Between-IGA-and-IGG.pdf

eens met dat van Janssen:

https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMc2108829.

Wat is de vraag die beantwoord wordt door de overheid?

Hiermee bedoel ik: ‘Is de overheid daadwerkelijk bezig een pandemie te bestrijden?’ En waarom lukt dat dan niet? Omdat de informatie van de fabrikanten mogelijk gemanipuleerde onzin is? Als je dat nog maar suggereert wordt je gezien als een afvallige en een anti-vaxxer, maar is dat wel terecht?

Of beantwoordt de politiek de vraag: ‘Wat moeten we doen om een virus te bestrijden?’

In dat geval is vaccinatie een begrijpelijke route, omdat op deze manier ook polio, een RNA-virus, bestreden is. Het verschil tussen polio en SARS-CoV2 is echter, dat polio wel via aerosolen kán worden overgedragen, maar dat dit meestal via aanraking met faeces en matige hygiene verloopt. Een ander verschil is dat volwassen niet ziek kunnen worden van polio, enkel kinderen.

Of is de vraag: ‘Wat moeten we doen om zo min mogelijk mensen in de ziekenhuizen te krijgen?’

Als dat de vraag was geweest, was het antwoord beslist niet ‘vaccinatie’ geweest, maar het zo snel mogelijk in kaart brengen van bestaande medicijnen die de symptomen van de ziekte konden bestrijden of voorkomen. Het tegenovergestelde is waar; deze medicijnen werden veelal verboden, omdat ze niet zouden werken. Het nadeel van sommige onderzoeken was, dat medicijnen bijvoorbeeld werden toegepast op mensen die al in een vergevorderd stadium van de ziekte waren, terwijl het gebruiksadvies van deze medicijnen nadrukkelijk wijst naar toediening in de eerste lijn, dus direct na de eerste positieve test of bij de eerste klachten, door de huisarts.

Is de vraag: ‘Wat moeten we doen, dat mensen zich veilig voelen en wij de reputatie krijgen dat we er alles aan gedaan hebben?’ Deze vraag is al een heel stuk politieker en subjectiever. Politici die geen gezichtsverlies willen lijden zijn tot veel in staat. Wetenschappers die geen gezichtsverlies willen lijden ook. En ik baseer me hier nu even niet op ingewikkelde wetenschap, maar gelet op de besmettingscijfers en ziekenhuiscijfers kan niemand volmondig stellen dat de vaccinatiecampagne haar doel om ‘corona te verslaan’ ook maar een beetje heeft gehaald.

Afstand tussen wetenschap en burger

Vaak zie ik mensen met een universitaire titel in de microbiologie (maar zonder communicatieve vaardigheden of zelfreflectie) fel tekeer gaan tegen ‘amateur-virologen’, om de term van Peter Pannekoek te gebruiken, die ‘zelf onderzoek’ hebben gedaan. Nu zit er een groot verschil tussen ‘zelfonderzoek’ en onderzoek van een wetenschappelijke thesis, een klimaatverschijnsel of een nieuw medicijn. Er zijn vele vormen van onderzoek: recherchewerk, onderzoeken hoe een hamer precies werkt, wetenschappelijk onderzoek en literatuurstudie, zoals bij meta-analyses gedaan wordt.

Onderzoek gelijk stellen aan onderzoek is dus een beetje onzinnig. Dat betekent niet dat ‘amateur-virologen’ niet op PubMed kunnen zoeken naar peer-reviewed onderzoek. De meesten van hen, maar ook de meeste mensen in het veld, lezen van zo’n onderzoek enkel het ‘abstract’, de ‘discussion’ en de ‘conclusion’. En in iedere conclusion staat schreven dat ‘verder onderzoek nodig is’, om de auteurs juridisch in te dekken wanneer dezelfde vraag door andere wetenschappers opnieuw gesteld wordt en blijkt dat jouw conclusies niet de juiste waren. Logisch.

Wetenschap gebeurt bij het stellen van vragen. En juist dat is nu wat er niet meer gebeurt. Er worden nog wel vragen gesteld, maar deze worden niet serieus genomen. Sterker nog, de vragensteller wordt gecensureerd of gebagatelliseerd, als hij of zij niet oppast. Die houding heeft echt helemaal niets met wetenschap te maken. 

Een voorbeeld: Het medicijn Ivermectine is een middel tegen parasieten. Het werkt als een 3CL Protease remmer. 3CL Protease is een enzym dat werkt als een soort mesje en het is in staat om een RNA in kleine stukjes op te hakken, zodat het een cel kan binnendringen. Een proteaseremmer blokkeert dat mesje, waardoor het RNA veel te complex blijft om de cel binnen te dringen en er dus geen virale vermenigvuldiging kan plaatsvinden. Om die reden wordt Ivermectine ingezet bij bestrijding van vele virussen. Behalve bij SARS-CoV2. Da’s toch kras… want bij SARS-CoV1 werkte het nog gewoon. 

En wat doen de vrienden bij Pfizer? Zij kiezen een iets andere 3CL proteaseremmer, Ritonavir (deze werkt iets minder goed) en koppelen die aan een nieuw molecuul, waar zij zelf patent op hebben, maar waarvan geen mens weet wat het nu precies is. Bingo: het patent op de Pfizer-pil is binnen en de kassa kan open. 

Dat voelt een beetje alsof je een Renault en een Opel op de oprit hebt staan, de koelvloeistof van de Opel vervangt en daarna beweert dat je met de Renault de autosnelweg niet meer op kunt.

Misbruik maken van onwetendheid

Dat de overheid in haar ogen een weloverwogen en ethisch juiste koers vaart is enigszins te verdedigen. Zij baseren hun beleid op de keuzes die verschillende internationale gezondheidsdiensten, zoals het RIVM, maken en die baseren zich vaak op de adviezen en onderzoeken van de WHO, de World Health Organization. Die club is op haar beurt plat te slaan tot een samenwerkingsverband tussen politiek en de wetenschap achter de farmaceutische industrie. Zij leveren ieder wenselijk wetenschappelijk bewijs, laten de meest gunstige selectie daarvan gewichtig door de FDA of de EMA, respectievelijk de Amerikaanse en Europese medische waakhonden, goedkeuren. Echter, deze waakhonden zijn niet altijd even genegen om de farmaceutische industrie tegen te spreken, omdat ook zij grote belangen hebben bij hun grootste werkverschaffers; die industrie, alsmede hun opdrachtgevers; de politiek.

De gewone burger snapt doorgaans helemaal niets van alles wat daar gebeurt en besproken wordt en laat zich gevoegelijk informeren door de overheid die, bewust of onbewust, onvolledig, onjuist of eenzijdig geïnformeerd wordt door deze goeddeels van de industrie afhankelijke politieke instanties. Op deze manier bestaat het risico dat, wanneer politiek en farmacie één gezamenlijk doel hebben, er een agenda doorgevoerd kan worden die weinig meer met bescherming van de gewone burger van doen heeft, zónder dat die burger daar iets van merkt. Let op: ik zeg niet dát dat zo is, maar de mogelijkheid bestaat.

Op onderzoek

Ga je vervolgens op onderzoek uit, dat stuit je al gauw op een beperking in Google, omdat zij weten waar jij naar zoekt. Daarbij houden ze in de gaten wat jij bekijkt op YouTube, wat je daar zelf op deelt en welke vragen jij stelt op andere sociale media. Nadeel is dat Google en Facebook dezelfde eigenaars hebben als de farmaceuten; te weten grote internationale investeringsmaatschappijen met namen als BlackRock en Vanguard. Zij blijken ook bedrijven als CNBC, Reuters en ANP in hun portefeuille te hebben en er worden door vermeende filantropen uit deze kringen grote bedragen gestort ten gunste van de campagnes van, met name, democratische politici. Dat is geen complot, dat komt gewoon in het nieuws. 

Het wordt pas een complot als je gaat vermoeden dat ze hiermee niet alleen een goed doel kunnen steunen, maar ook slechte doelen. En dat laatste is wat veel complotdenkers vermoeden; slechte intenties. 

Slechte intenties

Wat onder slechte intenties te verstaan kan worden is het beschouwen van burgers als een homogene groep arbeidskapitaal, die een economie draaiende houdt waarin belastingen, winsten en rentes een soort schepnetten zijn om geld in een bepaalde richting te sturen. Namelijk weg van het arbeidskapitaal en in de richting van het investeringskapitaal. Zo’n systeem werkt op een paar belangrijke peilers:

  1. Mensen moeten kunnen en willen werken
  2. Mensen moeten behoefte hebben aan meer en betere spullen
  3. Mensen moeten niet teveel beseffen dat ze in dat systeem meedraaien
  4. Mensen moeten dus tevreden gehouden worden met weinig, zodat ze niet gaan mopperen.
“Geef het volk brood en spelen.”

Zie hier, de politieke agenda van de meeste democratische partijen van de wereld. Zij roepen dat ze onrecht gaan aanpakken, want dat klinkt heel goed, maar de burger schiet er geen zak mee op. Zij roepen dat ze het klimaat gaan redden, maar dat betekent in de praktijk dat je een hoop nieuwe spullen moet kopen én dat er bakken belastinggeld naar investeerders kan worden gepompt. Zij roepen dat de technologie voor grote vooruitgang kan zorgen. Dat was een leuke boodschap in 1900, maar inmiddels is de rek er wel een beetje uit, als je kijkt hoe verslaafd en autistisch iedereen met zijn of haar smartphone omgaat en hoe ‘onmisbaar’ dat ding inmiddels is geworden voor veel mensen. 

Ook roepen ze dat robots uiteindelijk onze banen gaan overnemen en dat we dan leuke dingen mogen doen en geld van de robots gaan krijgen. Die robots moeten dan wel het eigendom van iemand zijn en die gaat daar eisen aan stellen. Jouw baas stelt eisen aan jouw inzet en medewerking, anders betaalt hij je jouw salaris niet uit. Wat denk je dat die eigenaars van robots kunnen gaan doen in de toekomst? En als die eigenaars jou vervolgens via de overheid laten uitbetalen, zet je niet één maar twee perverse prikkels achter elkaar. Je hoeft niet in complotten te denken om te weten dat dit heel goed, maar ook heel erg fout kan gaan!

Religie of niet?

Of politiek en industrie nu wel of niet met elkaar verweven zijn; het heeft er alle schijn van dat in de meeste westerse (lees: geïndustrialiseerde) landen niet het volk maar de bureaucratie regeert. In deze landen is corruptie op papier zo goed als teruggedrongen, maar zou je kunnen zeggen dat een groot deel van de corruptie is ingesloten in wetgeving, waardoor beide partijen gevoegelijk hun gang kunnen gaan om hun prachtige toekomstplannen, ‘ten gunste’ van de burger, door te voeren.

En het zijn nu precies die toekomstplannen, die de religie vormen. So what else is new? 

Het Christdom is gestoeld op de weg naar het hiernamaals. Alle daaruit voortvloeiende leefregels zijn bedoeld om je plekje in de hemel te bemachtigen. In de Islam is die route zo mogelijk nog strenger bepaald en bewaakt. Toekomstplannen. Dat is een religie die blijkbaar goed verkoopt.

Gelukkig wordt een grote groep mensen wakker die het geen reet uitmaakt of ze in de hel of hemel belanden in het hiernamaals, maar vooral hier op aarde geen hel willen.

Zij willen geen oorlogen. Zij willen niet afhankelijk zijn van spullen. Zij willen niet gezond zijn dankzij medicijnen. Zij willen geen vrijheid die aan strenge regels gebonden is.

Zij willen hun vrijheid leven die hen bij geboorte is toegekomen, namelijk het beste voor zichzelf van het leven maken en daarbij anderen te helpen, te dienen of te stimuleren, zodat we allemaal het beste voor elkaar bewerkstelligen.

Oorlogen zijn nooit het beste voor iedereen. Medicijnen zijn nooit het beste voor iedereen. Hebberigheid is nooit het beste voor iedereen, maar genoeg is genoeg, geluk is geluk en tevreden is tevreden.

Blijf je geloven in wat er gezegd wordt? Of ga je geloven in je eigen verhaal? Aan jou nog altijd zelf de keus, godzijdank.

2 Reacties
  1. Wat een goede vergelijking. Mensen zijn geneigd om te volgen. Dat valt me in deze tijd erg op. Of het idd om religie, politieke opvattingen of nu de “tunnelvisie” van een beperkt groepje wetenschappers (OMT, RIVM) is. Als je zelf op onderzoek gaat wordt dat niet door iedereen gewaardeerd. Mijn broer, mijn 2 dochters en andere mensen dicht bij me willen niet dat ik het over dit virus heb. Ze willen in de tunnel blijven zitten, ja mr Rutte/ oké mr Rutte en ik? Ik merk dat er afstand is gekomen tussen mij en de mensen waarvan ik hou, puur omdat ik zelf nadenk en lees!! Mijn eigen gevoel volg wat haaks staat op dit kabinet. Ik geloof in mijn gevoel, mijn liefde voor mensen om me heen en wil geaccepteerd worden voor wie ik ben, eenvoudig, hou van de kleine dingen om me heen en wil zeker geen meer, meer meer.
    Dank je voor je verhaal. Kijk ook altijd uit naar je youtube filmpjes. Ik vind je heel warm, eerlijk en je weet waar je het over hebt. Lieve groet.

Geef een antwoord