De logica van chronische ziektes

In deze blog leg ik uit, waarom (chronisch) ziek zijn geen toeval of pech is, maar zuivere logica. Lastig te doorgronden logica. Ongewenste logica, misschien. Maar zuivere logica.

Op dit moment ben ik op Facebook betrokken bij een stevige discussie (what else is new…) naar aanleiding van een roddelrubriek van RTL (iets wat ze daar onder NIEUWS scharen), waarin welgestelde vrouwen in Steenrijk | Straatarm het weekbudget ridiculiseren.

De essentie van mijn eigenlijk bijdrage was, dat mindset een belangrijke factor is in het bereiken van je doelen en dat als geld verdienen een doel van je is, je dat dan ook echt kunt bereiken. Ik opende met: Als je echt iets wil, kun je het bereiken.

Wel, half chronisch ziek Nederland (lees: Facebook zonder veel te doen) valt over me heen! Dat ze toch echt hun ziekte niet gewild hebben en al jaren chronisch naar een oplossing zoeken, zonder deze te vinden. Op mijn reactie of ze al naar onbewuste stress-patronen hebben gezocht wordt gereageerd alsof ze gestoken zijn door een wesp. Ik zou een rijkeluiskind zijn, dat niet weet wat ziek zijn is… We hebben het hier over mensen met Ziekte van Crohn, fibromyalgie, allergieën, auto-immuun ziekten en soms zelfs kanker.

Hoe ik ze durf te beschuldigen van een eigen keuze ziek te worden?!!

Wel het antwoord op de vraag: ‘Hoe ik dat durf’, ligt metaforisch in een ander commercieel televisieprogramma: The Wall!  Een programma waarbij een aantal ballen losgelaten worden boven een wand met uitstekende pinnen, zodat de bal al stuiterend van links naar rechts beneden in een vak terecht komt. Een verticale marmotten-bak van Fred Oster, waarbij de marmotten vervangen zijn door ballen (helaas niet met welluidende namen als André van Duin, Jos Brink, Mieke Telkamp en Mies Bouwman) die via een symmetrisch patroon van pinnen hun weg naar beneden stuiteren om onderaan in een vak te belanden met een bedrag erop geschreven. Dit bedrag wordt dan gewonnen.

 

Wat heeft dit met ziek worden te maken?

Dat leg ik zo graag uit.

Bijna niemand kiest ervoor om ziek te zijn. Wel hebben we een lichaam, dat ruimte laat voor ziekte. En over die ruimte hebben we in meer of mindere mate controle. Wetenschappelijk bewezen is, dat 70% van onze ziektes levensstijl-gerelateerd is. Dat betekent dat deze ziektes verband houden met wat je eet, hoeveel je beweegt en wat je denkt, doet en voelt de hele dag. Dat roep ik niet alleen, dat zegt de World Health Organisation al zo’n 15 jaar, na een grondige studie.

Ziekte is in 70% van de gevallen dus een gezonde reactie op een ongezonde situatie. Het lichaam ‘produceert’ een reactie op basis van haar eigen structuur en de invloed van buitenaf, zoals onze omgeving en onze gedachten en gevoelens hierover.

Veel verschijnselen die we ziekte noemen, zijn direct logische reacties op een trauma. Een hersenschudding, bijvoorbeeld. Daarvan zal niemand ontkennen, dat deze ontstaat door een impact op het hoofd van buitenaf. Bij hartklachten precies hetzelfde. Als je jarenlang hebt gerookt en gestresst is het ontwikkelen van hartklachten bijna een vanzelfsprekendheid.

Verouderen brengt ook klachten met zich mee. Dat is geen ziekte, dat is een logisch gevolg van de opeenstapeling van kleine ‘kopieerfoutjes’ in de celdeling. Iets met telomeren, maar daar maakt de spellingschecker telmoeren van, dus laat me daarover niet uitweiden.

Ons lichaam reageert onverschillig; ons brein denkt rechtlijnig; het is niet anders. Wat het niet kan zien, kan het niet geloven. Zo zal de zeespiegel niet overal in de wereld gelijk gaan stijgen door klimaatverandering, omdat de aantrekkingskracht van grote massa’s overal op de wereld anders is. In de buurt van een opeenstapeling van steen of ijs is de zeespiegel aanzienlijk lager dan elders. Je vaart daar werkelijk een dal in. En onder invloed van de zwaartekrachtswerking op onderaardse materialen is de hoeveelheid water ook niet overal in een oceaan gelijk verdeeld. Omdat we dat verschijnsel niet kunnen zien in ons eigen zwembadje of de emmer waarmee we de ramen zemen, geloven we dat niet. Maar het is zo. En het is volkomen logisch. De oppervlakte van onze oceanen kent bergen en dalen.

 

Maak je punt Igor!

Wie gelooft dat de ballen in The Wall volstrekt willekeurig naar beneden vallen en dat het toeval is in welk vak ze belanden heeft het volste recht zich slachtoffer te voelen in zijn of haar chronische ziekte.

Wie gelooft dat de ballen in The Wall volgens een ingewikkeld natuurkundig en volkomen op logica en zwaartekracht gebaseerd algoritme naar beneden vallen, begrijpen hoe het kan dat mensen ziek worden naar aanleiding van hun levensstijl.

Wie gelooft in invloed van geesten en de kracht van voorouders of de loop van de ballen gelooft in wezen hetzelfde. Karma is a bitch. But it’s logica!

Het menselijk lichaam lijkt een redelijk vastomlijnd geheel.. Wie wat beter nadenkt weet, dat alles bestaat uit trillingen en frequenties, op verschillende ‘chunk-levels’ en dat alles met alles verbonden is. Een dier in de wildernis ‘weet’ wanneer er gevaar dreigt, ook wanneer het dat niet altijd kan zien. Communicatie vindt niet enkel plaats via de regulier bekende weg, maar ook via interpretatie van geuren, smaken, geluiden en non-verbale signalen. Dieren, mensen en planten zijn constant met elkaar in verbinding.

Artsen veronderstellen dat de oorzaak van een ziekte een defect is van het lichaam.

Aan deze zin rammelt het één en ander.

  1. Deze zin veronderstelt dat het lichaam een soort machine is met onderdelen die kapot kunnen gaan. Dit idee komt uit de tijd van Isaac Newton en is hopeloos verouderd.
  2. Deze zin veronderstelt dat ziekte een defect is. Ik ben van mening dat ziekte een fenomeen is, dat communiceert via de ontregeling van een onderdeel van het lichaam. Ziekte is een logische reactie op een impact of trauma (mentaal of fysiek). Het is dus geen defect, maar een effect.
  3. Deze zin veronderstelt dat de oorzaak een defect is; maar is dat waar als het defect een logisch effect is in een algoritme? In dat geval kun je toch hooguit van een aanleiding spreken?

NLP ontkent het bestaan van oorzaak-gevolg relaties. En terecht; het is zuiverder in effecten te denken. Het effect van het loslaten van de ballen in combinatie met de constant aanwezige zwaartekracht maakt dat de bal zijn weg naar beneden maakt. Door een draaiing van de bal (wrijving, ongelijkmatige verdeling van de massa) komt de bal in een beweging op een pin en stuitert gegeven de draaiing, de vorm en de hardheid van de pin en de bal en de zwaartekracht, een andere kant op. En dat zo de hele weg naar beneden. Tot het laatste gaatje; waar iemand een geldbedrag in heeft afgebeeld.

Hoewel complex is deze hele beweging logisch te verklaren. En zo werkt het ook met ziektes. Ik weet niet hoe, maar ik weet zeker dat er verbanden zijn tussen veel chronische ziektes en de inhoud van onze (stressvolle) gedachten, zelfs (of zeker) als deze onbewust zijn.

Ik weet zeker, dat ervaringen van onze ouders en grootouders een effect hebben op onze opvoeding en dat ieder mens, iedere kind, anders reageert op deze opvoeding; andere effecten beleeft aan deze opvoeding en lichamelijk anders reageert op deze opvoeding. In combinatie met een totaal andere levenservaring dan ieder ander kunnen andere effecten optreden; maar zoals de ballen in The Wall allemaal volgens een vergelijkbaar algoritme naar beneden vallen, zo zullen bepaalde omstandigheden bij vergelijkbare lichamen tot gelijksoortige symptomen leiden. Dat is geen wetenschap, maar logica. Toeval of pech is hier VOLKOMEN UITGESLOTEN!

Je kunt je, als chronisch zieke, verzetten tegen dit beeld omdat het voelt alsof iemand je beschuldigt van de oorzaak van je eigen lijden. Je kunt ook de verantwoordelijkheid pakken om je gedachten, je gevoelens, je geschiedenis en de familiehistorie tot op de draad nauwkeurig tot 7 generaties terug uit te zoeken en te ontdekken of je ‘pijn’ of ‘verdriet’, schuld of schaamte, angst of woede voor iemand in je familie met je mee draagt. Gebeurt dat onbewust (dus zonder dat je dat ooit geweten hebt), dan zal je lichaam dat onbewust voor je oplossen. Dat EFFECT wordt iets wat we chronisch ziek noemen.

Los je die emoties op en geef je ze terug waar ze behoren? Zuiver je jouw mind-set van je eigen ellende of die van je gezins- en familieleden, dan reageert je lichaam daarop in de vorm van herstel of vermindering van klachten.

En ja, we worden geboren met genetisch ‘zwakke plekken’ in ons systeem. Zo ben ik zelf geboren met atopische huid (een vorm van eczeem). Maar als mijn huid open springt, dan ren ik niet naar de dokter, maar heb ik me te druk gemaakt, verkeerde dingen gegeten (melk, wit brood) en richt ik mijn leven tijdelijk of permanent anders in. Ik heb geen schuld aan mijn huid, maar ben wel verantwoordelijk voor de conditie van mijn huid. En daarbij kijk ik verder dan de buitenkant.

Je kunt de huid waarmee ik geboren ben TOEVAL of PECH noemen, maar dat is een mind-set die me niet helpt in het dragen van de VERANTWOORDELIJKHEID voor deze huid. Als iemand je voordeursleutel jat en je kunt je huis niet meer in, is dat dan jouw schuld? Of die van de voordeur? Nee! Het is wel jouw verantwoordelijkheid om de deur weer open te krijgen, zodat je naar binnen en naar buiten kunt.

Bij The Wall hebben we geen invloed op de weg van de ballen. Ook de geesten van overleden voorouders niet, trouwens. In onze lichamen hebben we die invloed wel. We zijn niet 100% de baas; we zijn ‘partner in crime’. We zijn medeplichtig. We zijn verantwoordelijk voor het lijf dat we hebben en het onderhoud dat we plegen. En als we daarvoor naar de diepste krochten van onze gedachten, onze gevoelens, onze opvoeding en de effecten van onze omgeving moeten zoeken naar die ene factor, die maakt dat het balletje niet links maar rechts valt; dan heb je de keuze deze verantwoordelijkheid te nemen of te laten. Aan elke keuze hangen andere effecten. En andere problemen. En oplossingen.

Igor van Kaam

 

Wat heeft de wetenschap hierop te zeggen? Helemaal niets…

  • De oorzaak van fibromyalgie is onbekend. 
  • Wetenschappers en het Longfonds zoeken nog naar de precieze oorzaak van astma. 
  • Meestal is roken de oorzaak van COPD. Maar het kan ook komen door een erfelijke ziekte of moeilijk te behandelen astma.
  • Hoe de ziekte van Crohn ontstaat, is nog niet precies bekend.

Alle soorten kanker ontstaan door (lees: NA) een verandering in het erfelijk materiaal dat de celdeling regelt. Maar hoe komt het nu dat dat erfelijk materiaal (DNA) beschadigd raakt? We kennen helaas nog niet alle oorzaken van kanker. Dit weten we over risicofactoren:

  • Toeval: er is geen duidelijk oorzaak
  • Blootstelling aan straling en gevaarlijke stoffen (zoals sigarettenrook)
  • Een ongezonde leefstijl (roken, onbeschermd zonnen, slechte voeding)
  • Virus: sommige soorten kanker worden veroorzaakt door een virus dat het DNA beschadigt. Baarmoederhalskanker is daarvan een voorbeeld.
  • Erfelijkheid:  Vijf procent van de kankergevallen is erfelijk bepaald.

Tegen virussen bestaan geen geneesmiddelen. Het belangrijkste wapen is je weerstand. Een goede weerstand kan ziekteverwekkers zoals virussen verslaan. En als je toch ziek wordt, zorgt een goede weerstand ervoor dat je (snel) weer beter wordt. De weerstand van het lichaam tegen een virus kan verhoogd worden door vóór een besmetting een onschadelijk gemaakt virus in te spuiten.

Geef een antwoord