Beste Jihadist,

Mag ik van de gelegenheid gebruik maken, om je een verhaal te vertellen? Dank je.

Toen ik jong was, een jaar of 15, ging ik ieder jaar met een klasgenootje en haar ouders op vakantie naar Zwitserland. Zij hadden een caravan en een vaste standplaats aan een mooi meer in een zonovergoten dal. Drie weken plezier en ontspanning. Daar kwam het wel op neer. Met de caravan naar huis op deze afstand betekende meestal een tussenstop in Duitsland voor een overnachting. Op één van onze vakanties brachten we de nacht van de thuisreis door op een camping in Bad Breisig aan de Rijn in Duitsland. Wat een afschuwelijke camping was dat. Het was koud en regenachtig, de voorzieningen waren matig, de mensen afstandelijk en in mijn ogen sacherijnig en door het dal waarin we zaten leek alles donker. Ik had er niks mee op. Wie gaat er nou kamperen aan de Rijn in Duitsland, terwijl er zoveel mooiere, zonniger plekken in Europa te vinden zijn! Stomme camping. Stomme mensen. Weg hier. Naar huis!

Ik kan me zo voorstellen dat een leven in Nederland, Frankrijk of België voor jou een soortgelijke ervaring moet zijn. Mensen om je heen, wiens voorkeuren en gewoonten je niet begrijpt. Meiden in korte rokjes, met golvende haren, die lachend en speels flirten met een jongen op straat. Mannen, die hand in hand met een andere man over straat lopen. Of zelfs zoenen. Vrouwen aan het hoofd van een team of organisatie. En vrouwen voor de klas, die zeggen wat jij wel of niet mag doen, moet leren en wanneer je je mond moet houden. Daar begrijp jij helemaal niks van, kan ik me zo voorstellen. Zo staat het niet geschreven.

Wel, dat kan best kloppen. Maar de maatschappij waarin jij hier bent opgegroeid, in Nederland, Frankrijk of België, is in de loop der eeuwen beïnvloed door een aantal zaken. Zaken die nooit gespeeld hebben in de gebieden waar jouw boek vandaan komt. Jouw boek is hier als een gebruiksaanwijzing van een vuursteen, waarmee jij een inductiekookplaat wil bedienen.

Tussen de oude Grieken liep Socrates rond. Hij stelde de mensen allerlei moeilijke vragen en zei “Ken U zelf”, waarmee hij de mensen wilde leren eerst na te denken, voordat ze zomaar een gedachte of overtuiging van iemand anders overnamen. Je hebt recht op je eigen inzicht.

Later leerden we van Spinoza te vertrouwen op ons verstand. Hij verwierp elke vorm van profetie en leerde ons, dat profeten namens zichzelf praatten. Geenszins namens de Schepper of Heerser, zoals ze stelden. Descartes legde ruim 300 jaar geleden al de basis voor de scheiding van Kerk en Staat, door te zeggen: “Ik denk dus ik besta”. Voltaire voltooide diens werk, door bij te dragen aan het ontketenen van de Franse Revolutie. Interessant om te weten is, dat hij een hekel had aan Joden, wellicht dat je daarin iets herkent. We schrijven 1789. Napoleon en de Eerste en Tweede Wereldoorlog leerden ons, dat geweld niet het antwoord is op een vrije en veilige samenleving. Al dacht Adolf Hitler daar anders over.

Tot slot, en ik sla gemakshalve de Dolle Mina’s en vele anderen over, hadden we eind jaren ’60 hier hippies, die al blowend en verkerend in orgies en communes voorgoed afrekenden met preutsheid en bekrompenheid. Liefde, vrede, vrijheid en geluk waren hun kernwaarden.

Door hoogtepunten en dieptepunten ontstond een maatschappij van mensen met een gevoel van respect voor elkaar. Zolang je mij niet ziek maakt, doodt, van mij steelt of mij ernstig geweld aan doet ben je vrij om te doen en laten wat jij wil. Dat zijn waarden, die alle mensen in deze maatschappij waar jij bent opgegroeid met elkaar delen. Ongeacht vrijheid van mening, godsdienst of seksuele voorkeur.
Sorry, we noemen deze ontwikkeling wel eens, al dan niet terecht, beschaving. Ik vind dat een verkeerd woord, omdat het tegenovergestelde iets onbeschaafds impliceert. Het is niet mijn bedoeling iemand te beledigen.

Enfin. Jij verblijft in een deel van de wereld, met deze geschiedenis. Deze kernwaarden. Deze kilometers dikke huid van levenservaring. En jij denkt met een paar Kalasjnikovs en bomgordels hier verandering in aan te brengen? Jij denkt, dat als ik die mensen op die camping destijds, in Bad Breisig, had verzopen in de Rijn en hun caravans verbrand, dat het er dan beter op geworden was? Dat het er net zo mooi zou zijn geworden als in Zwitserland? Dat de Zwitsers me met open armen hadden binnengehaald, omdat ik de schoonheid van hun land zo fanatiek bevocht?
En als ik in mijn strijd op deze camping aan de Rijn het leven gelaten had, denk je dan echt dat de Zwitsers voor mij een standbeeld zouden oprichten? En dat God me met open armen zou ontvangen, omdat hij zelf ook best trots is op wat hij in Zwitserland geschapen heeft. En omdat ik als onderdaan daar zo’n te gekke voorvechter van was?
Hoe denk je eigenlijk over de dood? Geloof je dat de Heerser de goeden van de kwaden scheidt? Dat je je leven, euh dood lang aan 72 maagden mag gaan uitleggen, wat lekker pijpen is? Of hoe je het op zijn hondjes doet? Ze zijn immers maagd… Nul ervaring.

Ik was blij, dat ik de volgende dag weer weg kon op die camping. Terug naar een omgeving, waar ik me thuis voelde. Waar alles was, zoals ik wilde dat het was. Waar ik me nauwelijks ergens aan ergerde. Ik wilde weg. Dus mijn advies aan jou is: Ga weg. Ga weg uit een maatschappij, waar je je niet thuis voelt. Let op: ik zeg niet: ga terug naar je eigen land, want je eigen land is hier. Je bent een kind van onze samenleving. Een kind, dat zich hier niet thuis voelt. Dan heb je twee keuzes: je leert je thuis voelen door mee te doen en te begrijpen hoe een samenleving geworden is tot wat hij is. Net zo lang, totdat je van die samenleving houdt. Of je gaat weg. Als een kind dat van huis weg loopt. Op zoek naar een plek, waar jij jezelf kunt zijn en waar jouw omgeving jouw waarden herkent en respecteert.

Alsjeblieft, ga weg. Je bent niet bij machte om 350 jaar ontwikkeling met een bommetje te verstoren. Tel je Socrates mee, dan zijn we al 2500 jaar bezig met ontwikkelen. Men pakt hier de volgende dag de draad gewoon weer op en men wacht wat langer bij de bagagecontrole op de luchthaven. Maakt het uit. Dus staakt het vuren en vraag aan je vriendin, of ze morgen een lekker jurkje aantrekt en haar haren los gooit. Ga met haar naar de Kijkshop voor een baardtrimmer en koop een skinny jeans, een paar sneakers en een mooi Jack. Of ga op zoek naar een plek, waar je begrepen wordt en het leven zelf beter begrijpt. Fit in or Fuck Off.

Wat je ook besluit, het ga je goed. Ik wens je een lang en gelukkig leven toe.

Geef een antwoord