Een gezonde reactie in een krankzinnige omgeving…

Lichamelijke ongemakken.

We hebben er allemaal wel eens mee te maken. Een spier die vast zit. Huiduitslag. Verkoudheid, die maar niet over gaat. En soms zijn het ernstiger klachten.

Als we het aan de medische wetenschap vragen, is voor iedere kwaal wel een middel te ontwikkelen. Bij voorkeur voor veel mensen, want dat levert veel omzet op. En we blijven trouw aan onze eed, dat we altijd alles in het werk zullen stellen om een patiënt beter te maken.
In het alternatieve circuit wordt ook een hoop bij elkaar gekwakzalverd om probleempjes te verhelpen en te genezen. Meridianen, drukpunten, massage, bloesemdruppels en naalden in je oor of je rug. Rookkaarsen, stenen en kristallen. Wat? Zei Igor nou Kwakzalven??

Ja. Je kunt het ook placebo-effect-oproepen noemen. Daar geef ik de voorkeur aan, want het placebo heeft een verkeerd imago. Een wijs man vroeg eens aan een huisarts: “Denkt u dat mensen zich ziek kunnen denken?” “Ja, dat denk ik zeker”, antwoordde de huisarts. “Dan kunnen mensen zich ook beter denken!”, antwoordde de man vol overtuigd. De huisarts had het nakijken. Dit had hij niet geleerd in zijn zware, lange studie geneeskunde.

Placebo’s hebben een negatief imago, dankzij de medisch specialisten en de bond tegen kwakzalverij en andere oogklep-visionairs. Placebo’s zijn namelijk onomstotelijk het bewijs, dat wonderen gebeuren óf dat de mens prima in staat is, zichzelf te genezen in veel voorkomende gevallen.
Maar goed, we hebben het hier over genezen. En ik wilde het eigenlijk hebben over het voorkomen van de eerder genoemde lichamelijke ongemakken. Dat voorkomen begint op een heel ander punt, dan het lichaam. Dat voorkomen begint namelijk in je omgeving.

Ziek worden is een gezonde reactie

Ik ben, en laat het me maar meteen voluit zeggen, ik ben ervan overtuigd, dat ziek worden een gezonde reactie is op een krankzinnige situatie. En hoe kom jij daar zo bij, Igortje?? Ik hoor u denken.
Wel. Ons lichaam kent 3 onomstotelijke waarden, te weten: ZIJN, BALANS en GROEI. Dat ZIJN komt voort uit dat we er zijn en dat we er willen blijven. En als we gaan, dat we dan iets achter willen laten, anders heeft het allemaal geen zin gehad. Zingeving staat gelijk aan ZIJNgeving. GROEIEN moeten we, omdat de tijd niet stil staat. De tijd tikt door en onze omgeving verandert continu. Stilstand is achteruitgang.
BALANS. Daar ligt de oorzaak van veel ziektes. Ons lichaam, let wel, ons lichaam en niet ons bewustzijn, streeft in al haar vezels naar balans. Moe? Rust uit. Futloos? Neem wat energie. Zon op je huid? We maken een pigmentlaagje aan. Koud? We zetten onze haren overeind voor een extra luchtlaagje.

  • Te hoge werkdruk? Ons lichaam maakt continu cortisol aan waardoor we burn-outs worden en moeten rusten. Onze aderen slibben dicht, waardoor onze conditie afneemt en ons lichaam zichzelf moet terugfluiten.
  • Leven in een vervuilde omgeving? Ons lichaam muteert cellen om hiermee om te gaan. Wordt deze strijd continu, spreken we van kanker.
  • Onnodig aan iets vasthouden, wat je los zou moeten laten? Je darmen zullen je parten gaan spelen en je vertellen dat afscheiden ook iets met afscheid nemen te maken heeft.

Ons lichaam is een boodschapper. Een communicator. Constant in contact met zijn omgeving via de zintuigen en onze organen en constant zoekend naar balans om het voortbestaan van het lichaam, het ZIJN, te garanderen. Dat we last hebben van rare ziektes in onze tijd komt misschien wel voort uit het feit, dat we genetisch gemanipuleerd voedsel eten, op gifbelten wonen, constant allerlei signalen van allerlei apparaten ontvangen en heel de dag fijnstof inademen. Een krankzinnige situatie dus.

Ontsnappen aan vervuilende invloeden lijkt onmogelijk. De laatste woorden van Wubbo Ockels hebben mij echter aan het denken gezet. De wereld heeft kanker. We hebben de wereld ziek gemaakt. En wat gaan wij eraan doen om de wereld weer beter te maken? Niet voor onszelf, maar voor ons nageslacht. De toekomst van de mensheid. Ver van je bed? Mwah, daar kan ik ook wel begrip voor opbrengen. En toch, denk er eens over na.

De wereld verandert continu. En wat doe jij?

Geef een antwoord